Met maar liefst 27 deelnemers fietsen we in colonne van het vertrekpunt in Bennekom door de Kraats naar de eerste locatie. Voorbij ‘de Rimboe’ en met ‘Goede Troost’ in de rug legt Durk al gebarend uit dat het landschap rond de Zuidelijke Meentsteeg kenmerkend is voor de veenpolders en droogmakerijen in westelijk Nederland. Een strakke verdeling van elkaar kruisende, loodrechte wegen langgerekte kavels. Waarom we spreken van strekkende kavels omzoomd met houtwallen en opgehoogde slootwallen, wordt in het veld door Durk beeldend en deskundig toegelicht. Dichterlijk zelfs als hij declameert dat je – als het verkeer even niet voorbij raast – de blakstilte’ in het veld alleen wordt verstoort door het ritselen van de ratelpopulieren’. De deelnemers spitsen de oren ook onderweg bij Achterberg als de verhalen loskomen over de Herenkamer van Stuyvenes en over het kasteel van De Horst, dat tot en met de laatste steen is afgebroken. Wat nu resteert is leeg weiland, met een weidse blik op de Grebbeberg. We pauzeren bij GrebbeOord. Deelnemer Arie Roskam vertelt bij de koffie/ thee op het terras dat deze villa uit 1860 in zijn studententijd vroeger een stoffig logement was voor Wageningse studenten. Een plek vol memorie, tovert ook Durk ons voor als hij met een poster in de hand de Slag op de Grebbeberg in de meidagen van 1940 schetst. Wij gaan helemaal op in zijn verhaal. Zeker bij zijn anekdotes over het heldhaftig edoch tragische optreden van luitenant Giacommetti, met getrokken sabel in de tegenaanval bij de stoplijn, en majoor Landzaat die zich tevergeefs met zijn laatste pistoolkogels verweerde in zijn commandopost bij de ingang van de dierentuin. Vanaf Villa GrebbeOord fietsen we onderlangs. Volgens Durk is dit fietspad, aangelegd op het vroegere tracé van de spoorlijn, het mooiste van Nederland. Vooral vanwege biodiversiteit en de vele verrassingen in planten en dieren. Hij toont ons de ‘geheime’ plekken waar je nog ijsvogels kan spotten (tip: in de buurt van de voormalige woning van voddenboer Jantje ‘Goddeloos’) en goudgele pijpbloem. Ontstemd is Durk over de wildgroei van bramen ten koste van de Adelaarsvarens op de hellingen van de Grebbeberg. Bovenlangs, via de Grebbeweg, duiken we het bos achter het oorlogsmonument in en krijgen op de Koningstafel in woord en beeld de historie van deze strategische plek voorgeschoteld. Een versterking, een burcht, al sinds de tijd van de Franken in de 8ste eeuw na Chr. Durk krijgt de ene vraag na de andere. Alle vragenstellers krijgen antwoord. Ook bij de laatste locatie op de route, het heuveltje waar ooit Huize Levendaaltot 1820 heeft gestaan. Vol van indrukken en de opgedane kennis bedanken de deelnemers Durk ter plekke en melden zich vast aan voor de excursie van volgend jaar.
