Joods Toevluchtsoord 1940 -1944
Kees Heitink en Ad Nooij
Op 15 mei 2012 wordt in de Oude Kerk het boek "Bennekom Joods Toevluchtsoord 1940-1944" gepresenteerd. De auteurs Kees Heitink en Ad Nooij hebben dan zeven jaar van onderzoek er op zitten en presenteren hun boek in aanwezigheid van Max van Weezel en burgemeester Van der Knaap.
Hoe werd Bennekom in de Tweede Wereldoorlog een Joods toevluchtsoord? In het najaar van 1940 vestigden zich in het dorp Duitsers die het nazi-regiem waren ontvlucht. In de loop van 1942 kwamen Nederlandse Joden naar Bennekom. Meer dan 140 Joden doken onder in het dorp.
Al direct na het verschijnen van de eerste editie van "Bennekoms Joods Toevluchtsoord" kwam er nieuwe informatie beschikbaar dat leidde er toe dat in 2017 een tweede editie beschikbaar kwam met een katern vol nieuwe informatie.
Deze pagina zal aangevuld worden als er nieuwe informatie over het boek van Kees Heitink en Ad Nooij "Bennekom Joods Toevluchtsoord 1940-1944" beschikbaar is.
Op deze pagina werken we als het ware aan een derde editie van het boek. Heeft u nog aanvullingen, tips of verbeteringen? Wij horen het graag via het contactformulier of via info@oudbennekom.nl
KLIK HIER voor de praktische informatie over het boek
11 april 2019
Op 11 april 2019 overleed Max van Weezel. In mei 2012 bezocht hij Bennekom om het 1e exemplaar van Bennekom, een Joods Toevluchtsoord 1940-1944 in ontvangst te nemen.
2 maart 2018 Stolpersteine
In 2017 werden op acht plaatsen in Bennekom in totaal 24 Stolpersteine gelegd. Van hen overleefde slechts één de oorlog, de andere 23 werden vermoord. Deze stenen herinneren aan de Joodse Holocaustslachtoffers die vanuit Bennekom zijn weggevoerd naar vernietigingskampen tijdens de Tweede Wereldoorlog.
28 febr. 2018
OORLOGSPASPOORTEN van Francisca Bouman - Glaser en Irene Bouman gaan naar nazaat Paul Glaser.
Bij de voorbereidingen van de 2e druk van ons boek ‘Bennekom, Joods Toevluchtsoord 1940-1944’ kwam naar boven dat de fam. Laurens de paspoorten van Francisca Bouman – Glaser (1889-1943) en haar dochter Irene (1924-1943) bewaart. Zij wilden graag een goede plek voor deze documenten.
